Yılın İlk Sofraları ve Sodalı Ekmekçikler...

İşten başımızı kaldıramadığımız bu gün ve gecelerde, haftasonunun değeri her zamankinden fazla. Bu hengamede, eski yılın son, yeni yılın ilk ve kıymetli haftasonlarını arkadaşlarımızla güzel sofralar paylaşarak geçirebildik, ne nimet...

İkibinonüçe girerken...

...yorgundum biraz. 

Yorgunluğum çalışmaktan değil yalnızca,

içinde yaşadığım dünyanın gerçeğini 

biraz daha iyi anlamış olmamın yarattığı kalp 

sıkışıklığındandı galiba. 

Anladığım şeyin sıkıcılığı yüzünden belki, daha çok 

hayal kurabilmeyi, birazını gerçekleştirebilmeyi, 

birazınınsa hiç gerçekleşmeyecek kadar büyülü 

olabilmesini; buna zaman, sağlık, yürek ve akıl 

bulabilmeyi diledim önümdeki yepyeni yıl için. 

Siz de daha çok hayal kurun ve hatırlayın bu yıl, 

olmaz mı? Nasıl bir şeydi hayal etmenin kendinize 

bir çift daha ayakkabı almaktan ibaret olmadığı 

zamanlar?     

   

Küçük Mutfaklar için Aşure...

Evdeki en büyük tencere 4.5 lt'lik. Aşure üretim kapasitemizin en önemli belirleyicisi de bu tencere:). Tüm malzemeler birleştiğinde tencerenin üçte ikisinden biraz fazlasını dolduran aşure 10-11 porsiyon ediyor. Tarifin aslı Küçük Evin Mutfağı'nda. Ben bu tarifteki miktarları azaltırken, gül suyu gibi bazı malzemeleri de çıkardım. Aşurenin kaskatı olmayan, biraz suyu kalmış, açık renkli, nohudun fasülyenin iyice erimediği halini seviyorum. Galiba tarifin bizim için ideal haline yaklaşmaya çok az kaldı...

Kahvenin Altına...

Elimde çay fincanımla üçüncü keredir merdivenlerden aşağı iniyorum. Evde dört ayrı noktaya dağılmış kitaplıklar arasında gidip geliyorum, aklımdaki şu satırların kaynağını bulmak için:"...Osmanlılar, kahveyi genelde sade içerler, özellikle sabah kahvesinden önce, kahveye yer hazırlamak için un kurabiyesine benzer tatlı yiyecekler atıştırırlardı. Kurabiyenin üstünün kızarmamış olması, beyazlığını koruması önemsenirdi...". Kitabı bulamıyorum ama kahvenin altına bir kurabiye tarifim var.

En İyi Çorbalık Sebze Ödülü

Aydınlık, ılık ve kenti her zamankinden daha güzel gösteren sonbahar günleri aniden yerini gri bulutlarla kaplı bir gökyüzüne, ince ince yağan yağmura ve soğuk bir havaya bıraktı Ankara'da.

Çoğunluğu hüzünlendiren bu havalar, nedense iyi gelir bana. Her yağmuru severim de bulutlu bir gökyüzünün altında, uzun uzun, yavaş yavaş yağan yağmurları bir başka türlü. Bu yağmurların altında yürüyebilmek, pazardan üstünde yağmur damlaları hala duran sebzeleri eve taşıyıp, bir gözüm pencerede, "Yağmur hala devam ediyor mu?" diye baka baka, kulağım mutfak tezgahının üstünden eksik olmayan bilgisayarımdan yükselen dingin ezgilerde yemekler, çorbalar pişirmek bir başka türlü nimetmiş gibi gelir bana. O günlerden birinde yaptım yer elması çorbasını...

Yoğurtlu Kolay Lavaş

Sabah kahvaltısında taze ve sıcak bir kaç lavaş için oldukça kolay bir tarif. Ben hamuru akşamdan  hazırlayıp streç filmle kaplı bir kasede buzdolabında beklettim. Sabah da bilemediniz 10 dakikada mini lavaşları açıp (pek acemi bir hamur açıcı olduğumu söyleyeyim ki içiniz rahat etsin:) ) tavada pişirip kahvaltıya yetiştirebildim.

Malzemeler (4 adet minik lavaş için)

• Yarım su bardağı yoğurt
• 1 bardağa yakın tam buğday unu
• 1 tatlı kaşığı kabartma tozu
• 1 tutam tuz
• 1 tatlı kaşığı kadar tereyağı

Tereyağı dışındaki malzemeleri karıştırıp yumuşak bir hamur hazırlayın. Un miktarı, unun özelliğine göre değişebiliyor. Sofra Dergisi'nden aldığım tarifin aslında, yarım su bardağı unla başlayıp elinize yapışmayan, yumuşak bir hamur elde edene kadar un eklemek öneriliyor. Ben Söke'nin tam buğday unundan neredeyse bir su bardağı kullandım. Hamuru streç filmle kaplayıp en az bir saat buzdolabında dinlendirin. Hamurdan koparacağınız yumurta büyüklüğünde pazı*ların altına üstüne un serpip pasta tabağından biraz büyükçe açın. Tereyağı ile yağlanmış teflon ya da yapışmaz yüzeyli bir tavayı orta ısıda ocağın üstüne yerleştirip ununu silkelediğiniz lavaşları teker teker arkalı önlü pişirin.

*Bizde bir ekmeklik hamur topağına pazı ya da pazi deniyor.